Thumbnail
Blokland (perspectief)
Dit verhaal is nog in bewerking
Rien van Os
Blokland.
Hoog gegrepen?
Het ingetogen leven in Blokstad speelt zich af achter vierkante gevels, volmaakt in elkaar geweven.
Zij kunnen zich nog meer van elkaar onderscheiden door in vier kleuren te blijven.
Daar denken Blokkers heel gepast mee te kunnen leven.
Om meer te weten, klik op blauwe BLOKLAND, hier beneden.

E-mail: m.os11@chello.nl
Info: www.monus-icks.nl
Thumbnail
Deze publicatie bestellen Heerwegen door Ruimte en Tijd (Roman).
Monus
Samenvatting.

"Heerwegen door Ruimte en Tijd" is een klassiek en hard sci-fi verhaal. Fysici droomden er in de vorige eeuw al van hoe het zou zijn te kunnen reizen met lichtsnelheid. De tijd zou dan stil staan en elke afstand zou te overbruggen zijn. Jammer genoeg is het fysisch onmogelijk dit ooit te bereiken maar met verbeterde technieken zouden we er misschien dichtbij kunnen komen.De verkenningen door ruimte en tijd in dit boek spelen zich af in loop van de voortgaande geschiedenis, in een tijd waarin het technisch mogelijk geworden is om een koude fusie van waterstofkernen naar ijzerdeeltjes in stand te houden, met een gerichte fysieke reactie. Met deze techniek kan gedurende de gehele reis een eenparig versnelde voortgang van een ruimteschip in stand blijven. Daarmee blijft ook, binnen het ruimteschip, dezelfde zwaartekracht als op aarde bestaan. Bijkomende gunstige effecten zijn relativistische tijdverschijnselen die alleen bij zeer hoge snelheden een grote rol gaan spelen. Het is een verbinding van een fictief verhaal en een natuurkundig vertoog. De politiek op aarde wordt in die tijd aangestuurd door een grote en zelfstandig denkende computer. Deze machtige quantumcomputer, het Blok, begiftigd met kunstmatige intelligentie, observeert al lange tijd een vreemd object in de ruimte en zoekt interstellaire communicatie. Het verhaal beschrijft ook de psychische problemen waarmee de ruimtevaarders te maken krijgen en de maatschappelijke veranderingen die zich daarbij op aarde ontwikkelen. De Verkenner met een 10-koppige bemanning wordt er op uitgestuurd en heeft bizarre ontmoetingen. Langzaam komen ze tot de ontdekking dat ook zij door deze intelligente constructie gebruikt worden maar dat ze daarmee wel een interstellaire communicatie tot stand brengen.

Monus.

Het boek wordt door de uitgever Pumbo op papier gedrukt en thuisbezorgd. Recensenten kan op aanvraag een gratis exemplaar bezorgd worden.
Het papieren boek beslaat 262 bladzijden. Prijs € 19,--
Ook is het met variabele zinsbreedte op de reader te downloaden voor € 5,95
Te bestellen bij: www.boekenbestellen.nl/boek/heerwegen-door-ruimte-en-tijd

Thumbnail
Per bola naar Mars (met advies aan Trump )
Dit verhaal is nog in bewerking
Monus
Per bola naar Mars
De aanstaande vlucht naar onze meest interessante buurplaneet Mars, zoals door enkele grote landen opgezet, zal geen pretje worden. Minstens drie van deze reizigers zullen meer dan een jaar lang, dicht bij elkaar opgesloten zijn in een zeer kleine ruimte, zittend of zwevend in gewichtloze toestand en in de wetenschap dat dit een enkele reis zal zijn. Niet voor niets heeft de Amerikaanse president Donald Trump onlangs, nog in december 2017, besloten een budget beschikbaar te stellen om weer enkele Amerikanen voet op de maan te laten zetten. Van de geplande reis naar Mars is voorlopig afgezien.
Een Marsreis in gewichtloosheid, meer dan een jaar, veroorzaakt zeker botontkalking en verslapping van spieren. Ook de opsluiting bij zo'n lange reis naar Mars zal ernstige gevolgen hebben. De toekomstige ruimtevaarders reizen relatief langzaam, met ongeveer 40 000 km per uur, een snelheid die vergelijkbaar is met de eerste reizen naar de maan. Maar er is een gunstiger alternatief. Met twee om elkaar heen draaiende ballonnen kan dat veel beter. Zoals met een bola van de Zuid Amerikaanse gaucho's, maar hier niet om stieren mee te vangen maar om Mars comfortabel te bereiken. Op die manier kan zonder veel extra energie de zwaartekracht op de bodem van iedere ballon in stand gehouden worden. Het kan met twee gewone heteluchtballonnen die we allemaal kennen. In deze twee om elkaar heen draaiende bollen, op een vloer in de vorm van een strak gespannen net in de grootste doorsnede van de bol. Op die manier kunnen de reizigers tijdens de vlucht op een vloer van 8000 m² wonen en er heel ontspannen op rondwandelen in gewone huiselijke kleding. Zij voelen dan de gewone aardse zwaartekracht als op aarde en ze zullen ook geen last krijgen ruimteziekte of botontkalking. Ook zullen ze zich minder opgesloten voelen.
Voor het hele verhaal: Klik hiernaast op de blauwe titel: 'Per bola naar Mars'
Monus januari 2018

E-mail: m.os11@chello.nl
Info: www.monus-icks.nl

Voor meer uitgebreide ideeën over ruimtevaart en wat dat voor de mensen op aarde zou betekenen, zie mijn:'Heerwegen door Ruimte en Tijd ' 280 blz. ISBN 978 9492182 51
Te bestellen bij: www.boekenbestellen.nl/boek/heerwegen-door-ruimte-en-tijd

Thumbnail
Ruimtevaart is onmogelijk (column)
Dit verhaal is nog in bewerking
Monus
Ruimtevaart is onmogelijk.
Het was een missie van het Apolloprogramma in 1969 die voor het eerst mensen op de Maan zette. De bemanning bestond uit de astronauten Neil Armstrong, Edwin Aldrin en Michael Collins. Onze maan staat op een afstand van ruim een lichtseconde van de aarde af. Het is het meest dichtbij staande hemellichaam waarop we rond kunnen stappen. Het was maar een kleine stap, zoals Neil bij aankomst al zei. Onder astronauten in de ruimtevaart moeten we verstaan het reizen door de ruimte naar planeten bij andere sterren dan de zon. Deze zogenaamde exoplaneten staan veel verder weg. Op afstanden van vier of veel meer lichtjaren
De stuwkracht van de grootste moderne raketten, die grote g-krachten opleveren, kan helaas maar enkele minuten in stand gehouden worden. Daarna gaat de boel met een eenparige snelheid voort als een stil vaartuig in een omloopbaan om een planeet of daarbuiten. Voor de bemanning wordt dan alles gewichtloos. Een reis naar Mars is een heel ander verhaal dan een reis naar de maan. Mars is een echte planeet en staat op lichtminuten afstand, al naar gelang de plaats in zijn omloop om de zon op dat moment.
De ruimtevaarders zullen reizen met een snelheid die goed vergelijkbaar is met de eerste reizen naar de maan. Bij een reis naar Mars moet men aan een jaar denken.
Voor het hele verhaal klik hiernaast op:
'Ruimtevaart is onmogelijk'

Monus december 2017

Info: www.monus-icks.nl
E-mail: m.os11@chello.nl

Voor meer uitgebreide ideeën over ruimtevaart en wat dat voor de mensen op aarde zou betekenen,
zie mijn verhaal:'Heerwegen door Ruimte en Tijd'
ISBN 978949218251 280 blz
Te bestellen bij:
www.boekenbestellen.nl/boek/heerwegen-door-ruimte-en-tijd

Thumbnail
Schone energie over ongelijke paden (open brief)
Dit verhaal is nog in bewerking
monus
Schone energie over ongelijke paden
Het zijn nuttige dwaalwegen die wij laatste jaren bewandelen maar de paniek vanwege schaarste en opwarming van de aarde slaat steeds meer toe. Als we onze hoge technische beschaving met zoveel mensen voort willen zetten, zullen we helemaal onafhankelijk moeten worden van minerale voorraden en andere kwetsbare technische systemen en moeten we iets onuitputtelijks verzinnen. Allicht zal dat een onnatuurlijke wijze van energieopwekking zijn. Maar alle industriële opwekking van elektrische of warmte-energie is onnatuurlijk. Echt natuurlijk in leven blijven houdt in, het zoeken en eten van in het wild verzamelde knollen en weidelijk gestrikt of doodgeknuppeld jachtwild. Maar dat wil tegenwoordig niemand meer. Je kunt het alleen nog eten in een sterrenrestaurant en is totaal ontoereikend voor iedereen.
Al aan het eind van de vorige eeuw wisten Amerikaanse fysici wat thorium voor de wetenschap zou kunnen betekenen. Ze waren toen geneigd om dit metaal in hun kernreactoren te gaan gebruiken. Het brengt dan meer op en de verwerking ervan is goedkoop. Maar het kwam er nooit van. Een beetje regeringsleider zou daarom de moed kunnen hebben om zich op thorium te gaan richten als toekomstige energiebron. Het is een goedkoop metaal en overvloedig te vinden. Het is een schoon en veilig alternatief voor uranium. In een laat stadium zou een enkele grote thoriumreactor op de Maasvlakte of op het toekomstige Doggereiland kunnen volstaan voor het hele land. We zouden daarmee dan ruimschoots aan de klimaatovereenkomst in Parijs kunnen voldoen!
Monus Duurzame energie met een thoriumreactor als bron.

Thorium (Th) is een chemisch element met Atoomnummer 90
Het is een zilverwit zacht, zwaar en niet radioactief metaal .
Smeltpunt: 1.755 °C
Atoommassa: 232

We kunnen daarmee heel goed van aardolie als brandstof afkomen en hoeven we niet meer op nederige wijze te onderhandelen met gruwelijke heersers in landen van de tweede en de derde wereld om daar aardolie te scoren. Ons aardgas raakt op en met aardolie als brandstof voor motoren en het fabriceren van onverteerbaar plastics blijven we uiteindelijk onze aarde verstikken.
Zie ook op deze

Hoe werkt het?
Al in de jaren 1950 werd de thoriumreactor bedacht door Alvin Radkowsky, hoofd van het nucleaire programma van de Amerikaanse marine. In 1958 beschreef Alvin Weinberg van het Oak Ridge National Lab, dat onder gezag staat van het Amerikaanse ministerie van Energie, verschillende typen thoriumreactoren. Een bestaande uraniumreactor is vrij eenvoudig om te bouwen tot een tussenvorm van een thoriumreactor. Het is te vergelijken met de overstap van benzine mét naar benzine zonder lood.

Meest gangbaar is de gesmolten zoutreactor. Daarbij wordt thorium in de vorm van een fluoride of zout in de reactor gebracht. Het zout is vloeibaar bij hoge temperatuur en vast op kamertemperatuur. De reactie wordt op gang gebracht door thorium een neutron te laten absorberen, door een kleine hoeveelheid uranium-233 te gebruiken. De Th-232 wordt Th-233, wat snel vervalt in protactinium-233. Na verloop van tijd vervalt dit in uranium-233. Dit U-233-zout wordt chemisch uit de soep gefilterd en door een pijp in het midden van het vat gepompt. Hier vindt de splitsing plaats en komt de grootste hoeveelheid energie vrij. Omdat het zout stolt bij lagere temperaturen is het beveiligen van de reactor relatief simpel. Het vat staat in contact met een passief gekoeld vat in de kelder. Een deel van de leiding naar deze dumptank is actief gekoeld. Het zout is in de leiding gestold en kan dus niet wegstromen. Als de elektriciteit uitvalt, valt ook de koeler van deze leiding uit. Het goedje smelt langzaam en de soep loopt leeg in de dumptank. Daar koelt ze af en stolt weer. In vaste vorm neemt de neutronabsorptie sterk af en daarmee stopt de kettingreactie.
Nog veel onderzoek nodig
Toch duurt het echter nog enkele decennia eer er daadwerkelijk commercieel draaiende thoriumreactoren zullen zijn. De meest optimistische verwachting is 2050. Het ontbreekt volgens professor Kloosterman met name nog aan kennis over het gedrag van het zout dat met temperaturen van 700 a 800 graden C door het systeem loopt en de interactie tussen het zout en de materialen van de reactor. Onderzoek behelst onder meer de chemie om het zout te zuiveren en de zoutsamenstelling te controleren. Nieuwe materialen die onder hoge temperatuur en in een intens stralingsveld de agressieve fluoridezouten kunnen weerstaan. En geavanceerde veiligheidsanalyses van een systeem waarbij koelmiddel en splijtstof samen één medium vormt dat vrij moet kunnen uitzetten en stromen.
Die opgave vraagt vele miljarden aan onderzoeksgelden en, mits dat budget er is en nu ontbreekt, nog tientallen jaren studie. Daarom is het wellicht verstandiger om in te zetten op andere CO2 neutrale alternatieven die nu al hun diensten ruimschoots bewijzen, zoals wind- en zonne-energie.


DE SCHRIJVER ZOEKT MEDESTANDERS OM DIT IDEE VERDER AAN TE VULLEN.
Klik daarvoor op Contact bovenaan of mail mij via: m.os11@chello.nl
Info: www.monus-icks.nl
e-mail: www.m.os11@chello.nl


Thumbnail
Een voortvarende bisschop (naar Tim Severin)
Dit verhaal is nog in bewerking
Rinus van Os
'Het was in de zesde eeuw van onze oude standaard jaartelling,’ sprak hij 'dat de bisschop Sint Brandaan op de Ierse eilanden christelijke kloosterorden van missionerende monniken stichtte.' Het geloof van deze monniken was onwankelbaar. Zij geloofden onvoorwaardelijk in een voortdurend en rechtstreeks ingrijpen van het Opperwezen in het menselijk bestaan.
Thumbnail
Een Zweeds stel (Ontmoetingen)
Dit verhaal is nog in bewerking
Rinus van Os
Jan från Sverige was een goede maar enigszins eigenzinnige timmerman in Zweden. Niet altijd voerde hij uit wat zijn baas hem opdroeg.
Hij had een vrouw en kinderen en daar deed hij het voor. Na de zoveelste strubbeling op staande voet ontslagen en blijvend werkloos. Dit nu is in Zweden een onverdraaglijke schande. Hij moest gaan leven van een werkloosheidsuitkering en werd spoedig daarna door zijn vrouw de deur gewezen. Zodoende werd hij dakloos ook. Wel bezat hij, samen met een vriend, een leuke zeilboot van acht meter, genaamd 'Rosita" en heel geschikt voor de Oostzee. En hoe het verder ging?
Thumbnail
Een Brits stel (Ontmoetingen)
Dit verhaal is nog in bewerking
Rinus van Os
Het Britse stel met zeiljacht en de bijzondere naam "Jubilee lady" zag ik voor het eerst in de Franse haven van Camaret in de regio Bretagne. Het schip lag in de interessante maar rommelige haven, met veel rottende oude schepen op de wal.
Thumbnail
Deze publicatie bestellen Oorlog in de hoogbloei van mijn kinderjaren (verslag)
Rien van Os
"Oorlog in de hoogbloei van mijn kinderjaren" is een verslag van een deel van de dingen die wij als kinderen meemaakten in de laatste oorlogsjaren. Wij woonden toen in de Brouwerstraat en in de Waterstraat, op de grens van de dorpen Beneden en Boven Leeuwen.
In mijn prille jeugd hoorde ik voor het eerst over oorlog toen eind 1939 de mobilisatie van het Nederlandse leger begon. Er zouden soldaten in onze straat gelegerd worden. Mijn moeder vond dat maar niks maar onze jonge hulp in de huishouding stond te juichen toen ze dat hoorde.
Op een mooie lentedag in mei, bijna op mijn zesde verjaardag, werden we al heel vroeg in de morgen gewekt door een geweldig geratel van karrenwielen in onze straat, tenminste dat dacht ik. Alle deuren stonden wijd open en mijn ouders waren buiten, wat ik nooit eerder zo meegemaakt had. Mijn moeder kwam even later naar binnen stormen en riep dat het oorlog was en dat de vliegtuigen schoten...


*Het hele verslag kunt u lezen door op de
blauwe titel onder de foto te klikken.
Thumbnail
Meubelfabriek Van Gelder & van Os (fotoboek)
M.F.J.(Rien) van Os
De meubelfabriek van Gelder & van Os is ontstaan in 1928 als vennootschap onder firma.
De oprichters waren:
Kees van Gelder, Theo's-zoon, (1898 – 1976)
Kees van Gelder, Willems-zoon,(1896 – 1985)
Johan van Os (1904 – 1967)
Het bedrijf heeft 63 jaar bestaan; vanaf 1928 tot 1990.
Voor het complete fotoboek, klik op de blauwe titel links onder
Thumbnail
Deze publicatie bestellen WW Eltinks Scheepsbouw (fotoboek)
Rien (M.F.J.) van Os
Dit bedrijf kwam voort uit het oudere bedrijf van de gebroeders Harry en Wiel Eltink, die samen het in de oorlog verwoeste bedrijf en woonhuis vanuit het werkschip "Metallurgica" voortgezet hebben. Het werkschip lag bij de helling waar het ouderlijk huis en werkplaats stonden. Drie jaar is er na 1959 nog vanuit het werkschip aan de Dijk doorgewerkt onder leiding van Wiel Eltink.
In de daarop volgende 5 jaar is het bedrijf verplaatst naar een nieuwe constructiehal aan de Nijverheidstraat. Een groot deel van de parlevinkersboten die in Nederland in bedrijf geweest zijn, werden in dit bedrijf gebouwd. Het laatste volwassen project was een zware havensleepboot voor Duitse rekening.

* Het hele fotoboek is op dit scherm te zien door te klicken op de onderstaande blauwe titels. Het downloaden van deze twee grote bestanden kan ruim een minuut duren! Kijk dan even naar LADEN in de linker benedenhoek en wacht tot het cirkeltje vol is.
* Het fotoboek is te groot om per e-mail te versturen. Het kan wel in hoge resolutie op CD of op een USB-stick thuisbezorgd worden tegen betaling van € 10,-
Klick dan op de blauwe regel rechtsboven.







Thumbnail
Een trotse branche (brief)
Rien van Os
Met enige verwondering las ik in de Gelderlander van 5 juni 2008 in een artikel van de heer Van der Louw de wat simplistische opmerkingen over de teloorgang van de meubelindistrie in het Land van Maas en Waal. Mijn onderstaande brief was gericht aan de redactie van 'De Gelderlander'. Ik verzocht hen de onderstaande brief nog te verwerken of op hun website te zetten. Ik wilde het artikel hier en daar wat aanvullen.
Zij reageerden niet.
De enigszins deftige ambachtelijke meubelmakerij zoals die vroeger floreerde in steden als Utrecht, Amsterdam en Den Haag heeft naar mijn weten in het Land van Maas en Waal nooit bestaan. Toen de gebroeders Salet in het begin van de vorige eeuw met hun "Eerste Machinale Meubelfabriek" begonnen, was dat meteen al industrieel van opzet. Daaruit kwamen spoedig soortgelijke andere bedrijven voort. Na de oorlog, einde jaren 40, stortte het klompenmakersberijf geheel in en was er, vooral ook uit de aannemerij, voldoende vakmanschap ontwikkeld voor het ontstaan van een volgende generatie meubelfabrieken. Het hoogtepunt lag in de jaren 1970.
In de jaren 80 brak een barre tijd aan voor de gehele meubelindustrie, zowel in Nederland als in de omringende landen. Rien.

*Voor de hele tekst, klick op de onderstaande blauwe regel.
Thumbnail
Verleden en toekomst van de science fiction literatuur (essay)
Monus Icks
De science fiction literatuur heeft een lange traditie. Al in oude tijden bestonden daar grote voorbeelden van. Kenmerken van sf zijn vooral het zeer internationaal karakter en het ongeremde vooruitgangsdenken. Rond 1900 ontwikkelden zich vooral de wetenschappelijk-technische vormen van sf, met een optimistische kijk op de toekomst van de wereld. Dit lijkt de meest zuivere vorm van klassieke sf.
Latere maatschappijkritische vormen van sf zijn in het algemeen zeer pessimistisch. Het godsbesef is verloren gegaan en ze gaan ervan uit dat zich uit machtsbehoefte en slechte inborst van de mensen, met behulp van technische middelen, harde en autocratische systemen zullen ontwikkelen.
In de laatste tientallen jaren spelen vooral fantastische en sprookjesachtige vertellingen in denkbeeldige buitenwerelden een grote rol, zoals bijvoorbeeld Tolkien met "In de ban van de Ring" en Rowling met "Harry Potter". Met noemt dit wel High Fantasy. Deze laatste werken hebben echter niet veel te maken met de klassieke sciense fiction. De reden is dat onze kennis van kernkrachten en de aard van het ons omringende heelal voor het mensenbrein te groot, te vreemd en ook te moeilijk geworden is. Nooit eerder was het besef van onze eigen nietigheid zo groot en weten we zo goed dat we met de huidige middelen nooit erg ver buiten onze eigen aarde kunnen treden. Ook weten we nu dat er bij zeer grote afstanden en snelheden vreemde ruimte- en tijdverschijnselen ontstaan. De mensen zijn bang en onzeker geworden over het reizen naar de sterren.
Misschien is het daarom dat moderene sf-schrijvers en filmers zich liever verliezen in de prachtvolle sprookjes van de High Fantasy.

* Klick hieronder om de volledige tekst te te lezen.
Thumbnail
Door pre-Columbiaanse volken gecultiveerde gewassen (verzameling)
Monus
Het is interessant en beschamend om na te gaan hoeveel van de groenten en fruid, die wij dagelijks op onze tafel hebben staan, te danken zijn aan eeuwen lang gevroet in de grond door de oorspronkelijke bewoners van de Amerika's. Het waren uitstekende landbouwers.
De oorsprnkelijke bewoners van het Amerikaanse dubbelcontinent werden kort na de komst en tijdens de kolonisatie van de Amerika's practisch in z'n geheel uitgeroeid door Europeanen. Deze 'Indianen' zoals ze ten onrechte genoemd werden, hebben door duizenden jaren lange zorgvuldige kweek en selectie van wilde plantensoorten een ongeevenaard aantal planten en een klein aantal dieren gekweekt tot de belangrijkste soorten voor onze dagelijkse voeding.
De eerste Europeanen die vooral op zoek waren naar goud, zagen in de nieuw verworven gebieden door hebzucht en domheid de overal om hen heen groeiende rijkdom aan gewassen niet. Pas later namen ze toch wel veel van de door indianen verbouwde gewassen over maar ook moet er veel verloren gegaan zijn.

Monus

*Het hele overzicht is te zien door te klikken op de onderstaande blauwe regel.

Thumbnail
Terugblik op Afstand (Inleiding op Heerwegen in Ruimte en Tijd)
Dit verhaal is nog in bewerking
Monus
De reeks begint met een overzicht van de verovering en de kolonisatie van het Amerikaanse vasteland, verteld door de laatste mensen in een verre toekomst. Het laat zien dat de ondergang van de grote indiaanse culturen een onbedoeld en en niet van buitenaf gestuurd proces was, een ongewild proces dat zich in vele vormen kan herhalen.
Wat de Europeanen een paar generaties later in Amerika aantroffen waren grote onbewoonde gebieden en groepen veelal nomadisch levende jagers-verzamelaars, die voor die tijd ook al weinig contact hadden gehad met de hen omringende hoge culturen. Een deel van deze nomaden had de grote epidemieen na de landing van de eerste Europeanen overleefd. De veroveraars van de Amerika's zagen de weinige indianen die ze daar aantroffen als lastige wilden. Als een lager soort mensen die alleen maar in de weg liepen en zich ook niet aan de Tien Geboden hielden. Ze waren ongeschikt voor het werk en het werd betwijfeld of ze wel een ziel hadden. Daarom mocht er ook op gejaagd worden. De technische kennis en beschaving van deze nieuwe gemengde volken ontwikkelde zich na die tijd in steeds sneller tempo en bereikte in volgende eeuwen ongekende hoogten. Er ontwikkelden zich ook steeds meer machines die bestuurd konden worden met kunstmatige intelligentie. De oude geschiedenis herhaalde zich in deze nieuwe tijd, maar wel op geheel andere wijze. In dit verhaal is uitgewerkt hoe het de mensen verder zou kunnen vergaan.
Het boek beslaat ± 180 bladzijden op A4.

*Dit boek is voorlopig uit de handel genomen en zal opnieuw geredigeerd worden en op een later tijdstip verschijnen. De vasthoudende lezer kan zich bovenaan deze site melden op: contact.


Monus
Thumbnail
Duurzaamheid (Gevonden)
Dit verhaal is nog in bewerking
Monus
Superhout